Practice English Speaking&Listening with: Design Presentation MARCH VI

Normal
(0)
Difficulty: 0

Hallo allemaal, en welkom bij de Design Presentation van Project MARCH VI.

Gedurende deze Design Presentatie gaan we jullie vertellen over waarom wij bestaan

en wat het is dat we doen

en daarnaast laten we het specifieke ontwerp van het MARCH VI exoskelet zien en leggen we het uit.

Tijdens de Mainstage presentatie hebben jullie allemaal de mogelijkheid om vragen te stellen

in de chat aan de rechterkant van je scherm, welke we direct zullen beantwoorden tijdens de presentatie.

Daarna is er een informatiemarkt, waar je alles kunt vragen over de specificaties van het exoskelet,

of algemene vragen aan het managementteam of de piloot.

Ik bedank jullie allen nogmaals voor jullie aanwezigheid

en ik hoop dat jullie zulllen genieten van deze Design Presentatie.

Bedenk eens hoe vaak je dagelijks opstaat en gaat zitten.

Voor een goede gezondheid raden artsen aan dat een persoon minstens 40 keer per dag opstaat en loopt.

Maar voor 150.000 mensen alleen al in Nederland is dit een onmogelijke opgave.

De reden? Ze zijn rolstoelgebonden.

Van die 150.000 mensen zijn er 13.000 rolstoelgebonden vanwege een dwarslaesie.

Voor deze mensen zijn de meest alledaagse bezigheden, zoals naar het toilet gaan of de trap oplopen,

elke keer weer een uitdaging.

Project MARCH heeft een missie: de kwaliteit van leven van mensen met een dwarslaesie te verbeteren

door ze weer in staat te stellen op te staan en te lopen.

We doen dit door een prototype exoskelet te ontwerpen en te bouwen,

of Motor Assistive Robotic Chassis for Humans.

Een exoskelet is een robotharnas dat iemand kan ondersteunen die geen spierfunctie in zijn benen en onderrug heeft.

Met behulp van actief gemotoriseerde gewrichten en goed passende fixtures,

kan iemand met een complete dwarslaesie in staat worden gesteld om weer op te staan en te lopen.

Onze specifieke focusgroep is mensen met een complete dwarslaesie.

Wanneer iemand een volledige dwarslaesie heeft, zijn de zenuwbanen onderbroken,

wat een verlies van gevoel en beweging onder de plaats van verwonding veroorzaakt.

Lopen, staan en vele andere functies zijn daardoor volledig onmogelijk,

en deze mensen zijn rolstoelgebonden voor de rest van hun leven.

Maar naast het verlies van gevoel en mobiliteit,

kan een volledige dwarslaesie ook leiden tot verschillende andere complicaties,

die secundaire symptomen worden genoemd.

Voorbeelden hiervan zijn een slechte darm- en blaasfunctie,

verminderde bloedcirculatie en zwakkere botten.

Vooral het verlies van controle over de darm- en blaasfunctie

kan een groot gevoel van sociaal ongemak en schaamte veroorzaken voor de persoon met dwarslaesie.

Deze secundaire symptomen zijn onzichtbaar,

maar meestal zijn ze de meest vervelende complicaties die mensen met een dwarslaesie hebben.

Een gemotoriseerd exoskelet kan hierbij helpen.

Het kan er niet alleen voor zorgen

dat mensen met een dwarslaesie weer op ooghoogte kunnen staan met hun dierbaren.

Het kan ook hun mobiliteit verbeteren tot bijna normaal

en het kan daadwerkelijk ook helpen bij de secundaire complicaties.

Daarom kan een exoskelet zowel helpen met de fysieke problemen als de mentale gezondheid problemen

en andere emotionele problemen die mensen met een dwarslaesie kunnen hebben.

Het is belangrijk om te benadrukken dat in de ogen van Project MARCH het exoskelet nooit de rolstoel zal vervangen.

Inderdaad, een exoskelet kan worden gezien als een hulpmiddel,

dat in het leven van iemand met een dwarslaesie, parallel aan de rolstoel kan worden gemplementeerd.

De combinatie van de twee apparaten kan leiden tot de meest gezonde en mobiele levensstijl

haalbaar voor iemand met een dwarslaesie.

In dit licht is voor Project MARCH het belang van de ontwikkeling van exoskelettechnologie duidelijk.

Het is belangrijk voor ons om mensen die traumatisch letsel hebben opgelopen te helpen

een deel van hun mobiliteit terug te winnen

en andere fysieke en mentale voordelen.

Exoskelettechnologie heeft zich snel ontwikkeld de afgelopen jaren.

Verschillende teams en commercile bedrijven hebben met ons gewerkt aan dit gemeenschappelijke doel.

We hebben zelfs geconcurreerd tegen sommigen van hen in verscheidene competities.

Maar er kan nog veel innovatie worden bereikt.

Project MARCH is erg trots op zijn hoge en effectieve ontwikkelingstempo.

We worden ondersteund door onder meer verschillende revalidatieklinieken,

zoals de Sint Maartenskliniek, evenals piloten van de eerdere Project MARCH teams.

Project MARCH is een speciaal team, ook omdat wij het enige team zijn dat volledig uit studenten bestaat.

Het feit dat er jaarlijks een nieuw team wordt gerekruteerd,

zorgt ervoor dat we een frisse kijk hebben op exoskelettechnologie en innovatie, elk jaar weer.

Dit stelt ons in staat om elk jaar weer technische grenzen te doorbreken.

De studenten van Project MARCH doen dit door dertien volle maanden te wijden aan het ontwerpen

en bouwen van een prototype exoskelet, het doorbreken van technologische grenzen

en het vergroten van het bewustzijn van paraplegie en exoskelettechnologie.

Alle studenten zetten hun studie een heel jaar opzij, om zich volledig op het gemeenschappelijke doel te focussen.

Normaal zouden we in onze werkruimte zitten, op de Technische Universiteit Delft, de D:Dreamhall.

Momenteel bevinden onze kantoorruimtes zich echter in RoboValley.

De D:Dreamhall en RoboValley helpen ons met onze opdracht en we zijn erg dankbaar voor de samenwerking met beide,

die we de komende jaren graag verder willen cultiveren.

Sinds augustus 2020 is een nieuw team de uitdaging voor de zesde keer aangegaan.

Project MARCH VI bestaat uit 26 studenten met verschillende achtergronden binnen de Technische Universiteit Delft.

Ze komen van alle disciplines, van Elektrotechniek tot Nanobiologie en van Industrieel ontwerpen tot

Life Science & Technology.

De combinatie van deze verscheidene achtergronden, interesses en disciplines, zorgt ervoor dat

het project het beste is wat het kan zijn.

En dan is daar ons 27ste en belangrijkste teamlid: onze piloot.

Dit jaar is onze pilot de 33-jarige Koen van Zeeland.

We zijn met hem in contact gebracht via de Sint Maartenskliniek in Nijmegen,

waar hij zijn revalidatie heeft gehad.

We werken nauw samen met Koen, zodat we zo goed mogelijk op zijn wensen kunnen inspelen.

Samen met hem streven we ernaar een exoskelet te maken dat zo gebruiksvriendelijk en praktisch mogelijk is.

Door een heel jaar samen te werken, zorgt het team ervoor dat we een sterke band hebben met elkaar.

Onder normale omstandigheden zouden we werken in onze werkplaats in de D:Dreamhall

en op onze kantoren op RoboValley.

De pandemie dwong ons echter ook om vanuit huis te gaan werken.

Maar wij hebben er ons hoofddoel van gemaakt om er toch het beste van te maken.

Door de dag samen te beginnen en af te sluiten, nauw contact te houden via Zoom en Discord,

en regelmatig lange wandelingen te maken met elkaar, werken we nog steeds als n groot team.

Hoewel COVID-19 onze situatie drastisch heeft veranderd,

zijn we niet teruggedeinsd en hebben we vastberaden gewerkt om onze doelen te bereiken.

Maar wat zijn onze doelen precies?

Alle voorgaande MARCH teams werkten toe naar een Cybathlon.

Dit is een internationale wedstrijd, waarin exoskeletten van over de hele wereld

strijden om de titel van beste exoskelet.

De Cybathlon is gebaseerd op situaties die mensen met een dwarslaesie tegenkomen in hun dagelijks leven.

De wedstrijd draait om het overwinnen van zes gespecificeerde obstakels in de kortst mogelijke tijd,

hiervan heb je er enkele gezien in de inleidende video.

Omdat deze obstakels gespecificeerd zijn, programmeren de teams de looppatronen van tevoren.

De pandemie gaf ons aanleiding om het doel dat elk jaar wordt gesteld grondig te evalueren

en verder te kijken dan de Cybathlon competitie.

We legden onszelf de volgende vraag voor:

Hoe kunnen we exoskelettechnologie ontwikkelen zodat mensen met een dwarslaesie ervan kunnen profiteren

in hun dagelijks leven?

In de afgelopen jaren hebben de vorderingen in de exoskelettechnologie elkaar snel opgevolgd,

waardoor meer mensen exoskeletten kunnen gebruiken als trainingsapparaat in klinische omgevingen,

waardoor hun gezondheid verbetert.

Plotseling lijkt het idee dat exoskeletten daadwerkelijk beschikbaar komen om het dagelijks leven te ondersteunen,

niet zo vergezocht.

Exoskeletten die momenteel in ontwikkeling zijn, blinken allemaal uit in verschillende aspecten.

Een exoskelet heeft bijvoorbeeld geen krukken nodig om te manoeuvreren,

een ander kost minder dan 50.000 dollar,

en weer een ander is al CE- en FDA-goedgekeurd voor persoonlijk gebruik.

Al deze verschillende teams over de hele wereld zijn grote stappen aan het nemen,

om beter bruikbaar te worden voor personen met een dwarslaesie.

Maar zoals wij het zien, is er n gebied dat onvermijdelijk innovatie nodig heeft

om over te stappen van een trainingsapparaat naar een ondersteunend apparaat en dat is de stap naar buiten.

Wil een exoskelet nuttig zijn in het dagelijks leven, dan moet het je van de ene plaats naar de andere kunnen brengen.

En vaker wel dan niet, ziet dat pad er niet zo uit.

De echte wereld zit vol obstakels die niet vlak of gestandaardiseerd zijn.

Daarom ontstaat er behoefte aan exoskeletten die in staat zijn om te anticiperen en te reageren in realtime

op de omgeving waar hun piloot hen naartoe leidt.

Dit jaar neemt MARCH VI de uitdaging op zich om een stap in deze richting te zetten,

door af te stappen van voorgeprogrammeerde looppatronen

en ons te wijden aan het breder inzetbaar maken van exoskeletten.

Daarom is ons gestelde doel om

een exoskelet te ontwikkelen waarmee onze piloot Koen komende zomer dynamisch een route door Delft kan lopen.

Met dynamisch bedoelen we: geen gebruik maken van vooraf bepaalde specificaties of dimensies van de route.

Misschien wel de grootste uitdaging die voortvloeit uit dit teamdoel, is het dynamisch creren van looppatronen.

Deze looppatronen worden ook wel gaits genoemd.

Momenteel werkt het zo dat de piloot op een knop op het input device drukt,

waarna een voorgeprogrammeerd looppatroon wordt afgespeeld die een ingestelde stapgrootte en baan heeft.

Je kan je voorstellen dat wanneer je geconfronteerd wordt met een onbekende omgeving, een andere strategie vereist is.

De volgende locatie van de voet moet zorgvuldig worden gekozen, om evenwicht te behouden.

Looppatronen kunnen niet meer voorgeprogrammeerd of constant zijn, ze moeten realtime, dynamisch worden gecreerd.

Deze grote uitdaging geldt niet alleen voor lopen, maar ook voor traplopen, gaan zitten op banken of ervan opstaan.

Daarnaast daagt ons teamdoel ons uit om de gebruiksduur van het exoskelet te verlengen,

om Koen in staat te stellen een lange route door Delft af te leggen.

Deze factor wordt niet alleen benvloed door de batterijduur,

maar ook door de hoeveelheid inspanning die de piloot nodig heeft om in het exoskelet te lopen.

Momenteel vereist het behoorlijk veel kracht en uithoudingsvermogen.

Omdat we onze focus willen verleggen van een trainingsapparaat naar een hulpmiddel,

moet Koen comfortabel kunnen lopen in het exoskelet zonder uitgeput te raken.

Nu je kennis hebt gemaakt met ons teamdoel en de belangrijkste uitdagingen,

ben je waarschijnlijk best benieuwd hoe we van plan zijn deze te overwinnen.

Zonder je langer in spanning te houden, presenteren we je het ontwerp van het MARCH VI exoskelet!

Trots presenteren we je het nieuwe exoskelet ontwerp van MARCH VI.

Ons doel is duidelijk. We willen een uniek exoskelet ontwerpen: n die dynamisch loopt.

We streven er ook naar om de waarde voor onze gebruikers te vergroten door te ontwerpen voor dagelijks gebruik.

We willen dus niet sneller gaan, maar we willen gaan waar we nog niet eerder zijn geweest: buiten.

Om dit doel te bereiken, moesten we deze twee grote uitdagingen aangaan.

We moesten het lopen opnieuw uitvinden, van voorgeprogrammeerd naar dynamisch.

Onze belangrijkste uitdaging, afgeleid van naar buiten gaan, draait om n ding:

Hoe overwinnen we een onbekend terrein? Hoe voorspellen we de hoogte van een trap? Of de hoek van een helling?

Het exoskelet moet informatie inwinnen over de omgeving.

En deze gegevens gebruiken om de volgende stappen te berekenen en te voorspellen.

Hiertoe hebben we een dieptecamera gemplementeerd.

Deze dieptecamera dient als de ogen van het exoskelet.

Vergelijkbaar met het biologische proces haalt de camera informatie uit beelden

en door deze te vergelijken van twee verschillende gezichtspunten kan de camera 3D informatie opdoen.

Dit heet: computer stereovisie.

Onze software kan deze data gebruiken om regio's te creeren waar het exoskelet kan lopen

en berekent hoe de stapgrootte aangepast moet worden.

Dit is het begin van een generatie van exoskeletten die dynamisch loopt.

Door de uitdaging van een oneffen terrein is balans nog belangrijker dan in de voorgaande jaren.

Het exoskelet moet weten op welke voet het gewicht van de piloot rust.

Het optillen van deze voet zou immers voor nog meer instabiliteit zorgen.

Om te weten op welke voet het gewicht van de piloot rust, hebben we drukzolen gemplementeerd.

Deze zolen meten de druk op acht verschillende locaties op de voet,

waardoor we een nauwkeurige schatting kunnen maken van het evenwicht van de piloot.

We gebruiken deze sensoren om de looppatronen aan te passen.

Maar deze looppatronen moeten ook worden ontworpen!

We proberen looppatronen te creren die er natuurlijk uitzien en aanvoelen,

zodat de inspanning van de piloot verminderd kan worden.

Deze ontwerpen zijn gebaseerd op onderzoek en de prestaties tijdens trainingen.

Maar dit is heel erg uitdagend, omdat de vrijheidsgraden van een exoskelet gelimiteerd zijn

vergeleken met degene van een menselijk lichaam.

De piloot is dus gelimiteerd in zijn bewegingen.

Een menselijk lichaam heeft zeven vrijheidsgraden en ons exoskelet heeft er maar vier.

Zoals je je kunt voorstellen, is precies zo lopen als een persoon met alle bewegingsvrijheden onmogelijk.

Daarom hebben we dit jaar besloten om een totaal andere aanpak te proberen

en deze beperkingen als uitgangspunt te nemen.

Samen met onze partners hebben we een pak ontwikkeld dat het menselijk lichaam blokkeert,

vergelijkbaar met ons exoskelet.

En we hebben geobserveerd hoe een persoon zou lopen in dit pak.

Deze bewegingen zijn nu de basis van de nieuwe looppatronen.

Uiteraard moet het exoskelet zo worden ontworpen dat deze looppatronen kunnen worden uitgevoerd.

Dus we moeten ons hele ontwerp optimaliseren.

De 'joints' zijn van groot belang. Deze dienen als de spieren van het exoskelet.

We hebben een gemotoriseerde heup, knie en enkel gemplementeerd.

In vergelijking met voorgaande jaren hebben we een radicaal ander ontwerp van de rotationele gewrichten.

Deze zijn dunner, maar nog belangrijker, in staat om een hoger koppel te bereiken.

Dit is gestegen met 70%, tot 250 Nm.

Dit is belangrijk, want nu kunnen de gewrichten een hogere snelheid halen,

zodat ze sneller kunnen reageren op de informatie van de sensoren.

Hierdoor wordt de inspanning van de piloot verminderd.

Laten we wat dieper duiken in het ontwerp van de joints.

De prestatie van de elektromotoren wordt op een vooraf bepaalde manier gecordineerd, door de motorcontrollers.

Om de betrouwbaarheid van ons exoskelet te verbeteren, hebben we een nieuwe, open source motorcontroller gekozen,

de ODrive genoemd.

En we zijn er trots op bij te dragen aan de firmware.

Bovendien hebben we ook een nieuwe control methode gemplementeerd, genaamd "Model Predictive Control".

We gebruiken dynamische modellen van de joints om hun toekomstige toestand te voorspellen en te optimaliseren.

Dit maakt het mogelijk om de juiste hoeveelheid koppel te voorspellen zodat de looppatronen gevolgd kunnen worden.

Het exoskelet kan nu anticiperen op de bewegingen in plaats van te reageren op een mogelijke fout.

Dit betekent eigenlijk dat het exoskelet soepeler kan lopen.

Als we kijken naar onze algehele softwareontwikkeling, hebben we een paar goede innovaties teweeggebracht.

We hebben onze software gepgrade naar het nieuwste framework op het gebied van robotica.

We hebben ook een nieuwe computer gekozen,

die krachtiger is en daardoor in staat is meer complexe berekeningen te maken, elke datacyclus.

Dit was nodig omdat we meer en meer data verzamelen met door onze sensoren.

Ons nieuwe joint ontwerp heeft niet alleen impact op het koppel, maar ook op de plaatsing van onze elektronica.

Door het ontwerp is er geen ruimte meer op het bovenbeen.

We moeten de ruimte dan ook zeer zorgvuldig gebruiken.

We moeten niet alleen de ruimte zorgvuldig gebruiken, maar ook het materiaal.

In het ontwerp van het frame hebben we het materiaalgebruik geoptimaliseerd met topologie optimalisatie in 3D.

We hebben niet alleen het gewicht verminderd, maar we kunnen ook alle krachten veilig dragen.

Een ander goed voorbeeld is de carbon voetplaat, die flexibel is.

Hij is lichter en is in staat te vervormen naar de bewegingen van de voet.

Onze tweede grootste uitdaging draait om ontwerpen voor dagelijks gebruik.

En als je ontwerpt voor meer gebruiksvriendelijkheid, ontstaan er nieuwe vereisten

in vergelijking met een eenmalige deelname aan een competitie.

Ons exoskelet moet langer kunnen worden gebruikt.

Dat is waarom we de batterijcapaciteit hebben verdubbeld.

Hierdoor kan ons exoskelet verder lopen.

Maar we hebben ook aan gebruiksgemak gedacht.

Dat is waarom de batterij, die zich in de rugzak bevindt, eenvoudig verwijderd kan worden

met een quick release mechanisme als deze bijvoorbeeld moet worden opgeladen.

Het stroomverdeelbord bevindt zich ook in de rugzak.

Dit bord zorgt ervoor dat alle elektronische componenten de juiste hoeveelheid stroom krijgen van de batterij.

We hebben dit bord heel compact gemaakt, door de plaatsing van componenten te optimaliseren.

Want in de rugzak proberen we ruimte te besparen dus elke centimeter telt.

Maar deze elektronische componenten en de structurele componenten moeten beschermd worden.

Ze moeten beschermd worden tegen de buitenwereld.

Dus we hebben ervoor gezorgd dat stof niet binnen kan komen en dat water weggeleid wordt van openingen,

door op maat gemaakte 3D-geprinte kappen te ontwerpen.

Deze kappen vervullen een dubbele functie.

Niet alleen beschermen ze het exoskelet, maar ze bepalen ook hoe het exoskelet eruit ziet.

Dat is waarom in de buitencontext, we ervoor hebben gekozen om de look & feel van het exoskelet robuust te maken.

Zodat Koen zich vrij voelt rond te lopen zonder de zorg om het te beschadigen.

We willen jullie nu graag een hele cool nieuw kenmerk laten zien, die het scharnier heet.

Onze scope staat ons toe om te focussen op gebruiksvriendelijkheid.

Deze gebruiksvriendelijkheid kan toegepast worden gedurende het lopen in het exoskelet,

maar onze scope biedt ook de mogelijkheid om te focussen op de transfer, van de rolstoel naar het exoskelet en andersom.

Met het scharnier is de piloot in staat de benen een extra 60 graden uit elkaar te bewegen, waardoor er meer ruimte is.

Dit maakt de transfer makkelijker, sneller en veiliger.

De fixtures zijn de connecties tussen de piloot en het exoskelet.

We hebben deze fixtures gevormd zodat ze exact passen bij het lichaam van Koen.

De bovenbeenfixtures zijn verbeterd met een nieuw connectiemechanisme en een nieuw sluitingsmechanisme.

Beide dragen mee aan een snellere, makkelijkere, maar bovenal comfortabelere transfer.

Bij de onderbeenfixtures zien we de grootste ontwerpveranderingen.

We hebben het ontwerp omgedraaid.

We hebben in plaats van de schenen, de kuiten gefixeerd.

We hebben dit gedaan omdat dit een minder gevoelig lichaamsdeel is.

De rompfixture is nu verrijkt met een buidel.

Dit is gedaan in een poging het exoskelet gereed te maken voor dagelijks gebruik

en om het gebruiksvriendelijk te maken.

Binnen de verschillende compartimenten kan Koen zijn portemonnee, telefoon en een bal voor zijn hond meenemen.

Het laatste contactpunt tussen de piloot en ons exoskelet is de schoenen.

De schoenen zijn opengesneden zodat de voet van bovenaf binnen kan komen.

De buitenschoenzool bevat een hak en een kraag.

Beiden geven steun aan Koen tijdens het lopen op oneffen terrein in het centrum van Delft.

Dit jaar zijn we een heel uniek project gestart en het draait om hoe de piloot het exoskelet bestuurt.

Nu kunnen de bewegingen van het exoskelet gecontrolleerd worden via een input device dat zich in de krukken bevindt.

In de afgelopen jaren heeft MARCH dit bijna geoptimaliseerd.

Dus dit jaar hoefden we het ontwerp slechts aan te passen naar de voorkeuren van Koen, onze piloot.

Maar er valt nog zoveel te winnen!

Dat is waarom we de status quo willen uitdagen en we een nieuwe invoermethode aan het onderzoeken zijn, genaamd EEG.

Met EEG kan je de hersenactiviteit meten van mensen.

Onze piloot hoeft enkel aan lopen te denken, en het exoskelet loopt.

Het is niet meer nodig om knoppen in te drukken!

Naast het verkennen van een nieuwe mogelijke invoermethode,

onderzoeken we ook nieuwe manieren om feedback te geven aan onze piloot.

Smartglasses lijken veelbelovend,

omdat ze ons in staat stellen om het scherm van de krukken naar het gezichtsveld te verplaatsen.

De piloot kan zijn ogen op de weg houden en blijft zich bewust van zijn omgeving,

wat erg handig kan zijn tijdens dagelijks gebruik.

Zoals u kunt zien, onderzoeken we een breed scala aan mogelijkheden.

En we zijn pas halverwege onze reis.

Want vanaf nu gaan we hard werken om het exoskelet tot leven te brengen.

Zodat we echt waarde kunnen gaan toevoegen aan het leven van mensen terwijl we exoskelettechnologie revolutioneren.

En hiermee willen we het algemene deel van de Design Presentation van Project MARCH VI afsluiten.

We hopen dat jullie hebben genoten en hopen jullie allen te zien aan het eind van augustus,

wanneer wij dynamisch onze route door Delft gaan lopen met Koen.

Uiteraard, met uitzondering van de trappen, kan de gehele route ook met een rolstoel worden afgelegd.

Maar wij denken dat de mogelijkheid van iemand met een dwarslaesie om te kiezen

of hij deze route wilt lopen of rollen, is het belangrijkste dat wij iemand met een dwarslaesie kunnen geven.

Nu zal er een informatiemarkt zijn.

Er zullen twee sessies zijn.

Voor elke sessie kun je kiezen welke stand of onderwerp van voorkeur jij wilt bezoeken.

In elke sessie zal een teamlid een presentatie geven over een specifiek onderdeel van het exoskelet.

We bedanken jullie allen voor jullie aanwezigheid en we bedanken iedereen die ons heeft geholpen

om deze Design Presentation en het MARCH VI exoskelet mogelijk te maken.

We hopen jullie allen te zien gedurende de informatiemarkt

en bedanken jullie allen voor jullie aanwezigheid bij de MARCH VI Design Presentation!

The Description of Design Presentation MARCH VI